Şu sıralar çevremdekiler ilişkileri hakkında bazı sorunlar yaşıyor ya da tereddütler hissediyorlar.
Konu bu olunca bu güzel insanlara bazen çok güzel şeyler önerebiliyorum ama kendime gelince o kadar safça bir öngörüsüzlüğe ve önemsemeyişlere sahibim ki. Bazen ne yapacağımı gerçekten bilemiyorum. Böyle zamanlarda kendimi başka birisiymiş gibi düşünüp karşımdakine, yani kendime, ne yapmam gerektiğini tembihliyorum.
Ben olmadığımı düşündüğümde gerçekten olayların çok güzel görebiliyorum ama o ayrışmayı yapabilmem lazım. Yaşadığım veya yaşamaya yaklaştığım hikayelerden böyle yapıcı yargılara varıyorum aslında. Peki neden sıra kendime geldiğinde aklım bir anda donuyor?
Midesi kazınırken pastadaki en ortalama dilimi bile seçemeyen hal alıyor beni.
Bu iç dinamiği yaşamak dahi oldukça güç. Peki nasıl bu zehri atabilir ve artık aldığım/alacağım kararlarda kendime güvenebilirim, bilmiyorum.
22.05.2020
1,5 yıl önce de kendimi ve kararlarımı sorguluyormuşum. Oysa kendimden başka en fazla neye güvenebilirim ki? 15.11.21
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder